Mijn verhaal


Storytelling is niet meer en niet minder dan het vertellen van een verhaal. Iedereen heeft een verhaal. Ook achter ieder bedrijf en elke organisatie schuilt een verhaal. Het is eigenlijk niets nieuws onder zon. Al vanaf het begin der tijden is dat de manier waarop we communiceren. We vertelden elkaar verhalen bij het licht van de vlammen in de grot. In de Middeleeuwen kwamen rondreizende verhalenvertellers langs dorpen en steden om zo het nieuws te verspreiden. Want verhalen boeien. Verhalen verbinden ons met elkaar. Een goed verhaal schept vertrouwen. Mensen willen zich kunnen identificeren met je dienst of product en gortdroge feiten horen daar niet bij. 

Mijn verhaal

In mijn verhaal staat het woord ‘ja’ centraal. Het was op mijn 37e verjaardag dat ik bewust ja-knikker werd. Die dag realiseerde ik me dat ik ouder was dan mijn vader ooit geworden is. Ik weet zeker dat hij graag nog wat langer was gebleven. Niet om te ja-maren of ja-misschienen, maar om ja te zeggen: Ja tegen het leven. 

Inmiddels ben ik overtuigd ja-knikker. Ja is positief, Ja levert altijd iets op en Ja brengt je op plaatsen waar je met Nee nooit gekomen was. Dus ik besloot te gaan doen wat ik eigenlijk altijd al wilde doen: schrijven, verhalen zoeken en verhalen vertellen! Ik stortte me op de opleiding Journalistiek. Ik leerde de juiste vragen te stellen om de juiste informatie boven tafel te krijgen voor de doelgroep waar ik voor schrijf. Ik ging naar Den Haag voor een interview met een politicus. Ik interviewde de directeur van de chocoladefabriek inclusief een smakelijke rondleiding. Ik interviewde een psychiater die ooit officier op een onderzeeër was. Ik schreef over sport, kunst en gezondheidszorg. Over evangelisatie, windmolens en tatoeages. En ik wist: ja! dit is wat ik wil! 

Ondertussen werkte ik als communicatiemedewerker in de geestelijke gezondheidszorg. Ik ontwikkelde het nieuwe personeelsmagazine na een grote reorganisatie. Ik schreef nieuwsbrieven, folderteksten en teksten voor intranet en websites. Online communicatie had altijd al mijn belangstelling en ik dook daar volop in. Ik leerde hoe ik SEO-teksten moest schrijven. Ik schreef het social mediabeleid voor de organisatie en voor diverse stichtingen, voerde het uit en trainde medewerkers. Ik ontwikkelde mij tot communicatieadviseur en hoofdredacteur van het personeelsmagazine. 

En toen zei ik Ja tegen mijn eigen bedrijf. Dat was een grote en spannende Ja. Na 18 jaar in loondienst bij een organisatie die me de mogelijkheid bood om me te ontwikkelen, zei ik Nee tegen mijn veilige, vaste contract. Op 1 januari 2015 zei ik Ja tegen het onzekere leven van de zelfstandig ondernemer. Ik werk harder dan ooit tevoren, maar tot op de dag van vandaag heb ik er geen moment spijt van en run ik mijn bedrijf met passie en plezier. Tussen de bedrijven door zet ik vrijwillig mijn kennis en ervaring in voor bijvoorbeeld de stichting Geel en Snel, stichting Saha, stichting Holtenbroek Samen en sloeproeivereniging Zwarte-Water. Zelden sta ik stil en zelden staat mijn hoofd stil.

Om mijn hoofd toch eens leeg te maken, roei ik. Heerlijk met de wind in mijn haar en het snot voor de ogen onbenullig aan de riemen hangen. Met een aantal sloeproeidromen op mijn bucketlist. De Theems kan ik afvinken, die heb ik in 2016 bedwongen, met kippenvel op mijn armen en tranen in mijn ogen. De HT, de koningin der sloeproeiraces, en de Vogalonga in Venetië staan nog op mijn de lijst. Daar zeg ik geen Nee tegen.  

Al mijn Ja’s brengen me steeds weer in contact met nieuwe mensen, die Ja terug zeggen. En brengen me in situaties waar ik met Nee niet geweest was. Met een gele panty aan routebeschrijvingen uitdelen aan honderden blije mensen in gele auto’s. In een opblaasbare klimwand hangen, mijn knieën en ellebogen schaven op de stormbaan en buikpijn krijgen van het lachen tijdens de Euifeestbattle. Onder de Towerbridge door roeien en met tranen in mijn ogen en kippenvel op mijn armen de traditionele roeigroet brengen naar de juichende massa op de brug. Een kantoorruimte huren met collega-freelancers, wat uitmondt in een geweldige samenwerking. Een boek schrijven en dat mogen presenteren in de mooiste boekwinkel van Nederland. In een gekke bui een ticket naar Canada boeken om daar iemand te interviewen voor mijn volgende boek.  

Ja is het leven dóen. Bedankt paps!

 

Werkwijze storytelling

 

Foto: De foto is van Daan Obdeijn Fotografie  en genomen op de dag waarop de organisatie van Geel en Snel ging proefparkeren om te testen of er wel 100 gele auto's op De Brink in Deventer passen.